Święty Gabriel pasjonista, o. Dominik Buszta CP

Franciszek (późniejszy Gabriel) Possenti urodził się w Asyżu. Podobnie jak wielki jego rodak i patron – Święty Franciszek – łączył radość życia i niewinność z pokutą. Włosi nazywają Gabriela „santo del sorriso” – świętym uśmiechu.

Święty Franciszek na swym ciele nosił stygmaty męki Pańskiej – podobnie Gabriel pragnął na swoim nosić widoczny „stygmat” miłości do Matki Bożej Bolesnej.

Gdy dwukrotnie znalazł się w niebezpieczeństwie i groziła mu śmierć, to Ona przyszła mu z pomocą i zachęciła go, by podjął życie zakonne. Wybrał więc Zgromadzenie Męki Jezusa Chrystusa (pasjonistów).

Jak w stanie świeckim radość życia towarzyskiego potrafił połączyć z nienagannością obyczajów, tak potem w życiu zakonnym surowość pokuty i wyrzeczeń łączył z radosnym i urzekającym dążeniem do świętości.

Zmarł na gruźlicę w 24. roku życia, przed otrzymaniem święceń prezbiteratu. Za życia nie dokonał żadnego cudu, ale wiele cudownych wydarzeń miało miejsce przy jego grobie.

Sanktuarium, w którym spoczywają jego szczątki doczesne, w Isola del Gran Sasso, u stóp włoskich Apeninów, kolejno rozbudowywane ze względu na coraz większy napływ pielgrzymów, wyróżnia się rekordową liczbą spowiedzi sakramentalnych.

Święty Gabriel jest patronem młodzieży zakonnej i świeckiej.

format A6, 56 ss.

Franciszek (późniejszy Gabriel) Possenti urodził się w Asyżu. Podobnie jak wielki jego rodak i patron – Święty Franciszek – łączył radość życia i niewinność z pokutą. Włosi nazywają Gabriela „santo del sorriso” – świętym uśmiechu.

Święty Franciszek na swym ciele nosił stygmaty męki Pańskiej – podobnie Gabriel pragnął na swoim nosić widoczny „stygmat” miłości do Matki Bożej Bolesnej.

Gdy dwukrotnie znalazł się w niebezpieczeństwie i groziła mu śmierć, to Ona przyszła mu z pomocą i zachęciła go, by podjął życie zakonne. Wybrał więc Zgromadzenie Męki Jezusa Chrystusa (pasjonistów).

Jak w stanie świeckim radość życia towarzyskiego potrafił połączyć z nienagannością obyczajów, tak potem w życiu zakonnym surowość pokuty i wyrzeczeń łączył z radosnym i urzekającym dążeniem do świętości.

Zmarł na gruźlicę w 24. roku życia, przed otrzymaniem święceń prezbiteratu. Za życia nie dokonał żadnego cudu, ale wiele cudownych wydarzeń miało miejsce przy jego grobie.

Sanktuarium, w którym spoczywają jego szczątki doczesne, w Isola del Gran Sasso, u stóp włoskich Apeninów, kolejno rozbudowywane ze względu na coraz większy napływ pielgrzymów, wyróżnia się rekordową liczbą spowiedzi sakramentalnych.

Święty Gabriel jest patronem młodzieży zakonnej i świeckiej.

format A6, 56 ss.